Αιτίες
Τα αίτια της ανορεξίας είναι ποικίλα και μπορεί να περιλαμβάνουν σωματικές ασθένειες, ιδίως του γαστρεντερικού συστήματος, ψυχολογικούς παράγοντες, φάρμακα και περιβαλλοντικές επιδράσεις. Ιατρικές καταστάσεις όπως λοιμώξεις, γαστρεντερικές διαταραχές, χρόνιες παθήσεις(υποθυρεοειδισμός) και κυρίως ορισμένοι καρκίνοι (π.χ. οισοφάγου, στομάχου, παχέος εντέρου, πνεύμονα κ.ά.) σε προχωρημένα στάδια μπορούν να μειώσουν την όρεξη. Ψυχολογικές καταστάσεις όπως η κατάθλιψη, το άγχος και το στρες μπορούν επίσης να συμβάλουν, ενώ ορισμένα φάρμακα (π.χ. χημικοθεραπευτικά)ενδέχεται να προκαλέσουν μείωση της όρεξης ως παρενέργεια. Τέλος, θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη ότι η όρεξη είναι μειωμένη σε άτομα της τρίτης ηλικίας (πιο αργός μεταβολισμός, μειωμένη αίσθηση της γεύσης).
Διάγνωση
Κατ’ αρχάς θα πρέπει να μετριέται το σωματικό βάρος, εάν είναι δυνατόν με διαδοχικές μετρήσεις αυτού, ώστε να εκτιμηθεί η βαρύτητα του προβλήματος. Η διάγνωση της ανορεξίας επικεντρώνεται στον εντοπισμό της υποκείμενης αιτίας της απώλειας όρεξης. Οι επαγγελματίες υγείας συνήθως πραγματοποιούν λεπτομερή λήψη ιατρικού ιστορικού, κλινική εξέταση και αξιολόγηση των διατροφικών συνηθειών και των συνοδών συμπτωμάτων. Σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να χρειαστούν εργαστηριακές εξετάσεις όπως γενική εξέταση αίματος, έλεγχος της ηπατικής βιοχημείας, προσδιορισμός της αλβουμίνης και της θυρεοειδοτρόπου ορμόνης στον ορό, ακτινογραφία θώρακος,απεικονιστικός έλεγχος (με υπέρηχο ή CT) κοιλίας, γαστροσκόπηση και κολονοσκόπηση για τον εντοπισμό πιθανών οργανικών νοσημάτων. Επί αρνητικών ευρημάτων θα πρέπει να δίδεται έμφαση στον έλεγχο πιθανής ψυχογενούς προέλευσης των συμπτωμάτων.
Θεραπεία
Η θεραπεία εξαρτάται από την υποκείμενη αιτία. Η αντιμετώπιση μπορεί να περιλαμβάνει θεραπεία της βασικής ιατρικής ή ψυχολογικής νόσου, τροποποίηση φαρμάκων που επηρεάζουν την όρεξη και παροχή διατροφικής υποστήριξης. Σε ορισμένες περιπτώσεις, η διατροφική συμβουλευτική, η ψυχολογική υποστήριξη και η ιατρική παρακολούθηση είναι απαραίτητες για την αποκατάσταση της επαρκούς πρόσληψης τροφής και την πρόληψη επιπλοκών.